سلام به خودم و انانانی که بودند و اکنون نیستنددر این ساعات پایانی سال 1402 حیرانم از نبودن ها و نشدنی ها از غر زدن بیزار بودم اما گرفتار شد می گویند از انچه که بدت می اید دچارخواهی شد شاید باورش سخت باشد ناخواسته در این گرداب افتاده امخدا تو تنها هستی و معنای تنهایی درک میکندباز مشکلی دیگر بار امانت این زندگی کی از دوشم برداشته میشود به ظاهرا کلیه ها هم دارند از این تن رنچور به فریاد می آیند و میخواهند بگریزند از این تن رنجور چنکم چقدر توان دارمخسته ام خسته از این همه درد و بی کسی اخر مگر تو خدا نیستی پس چرا این همه تنهایی قسمت من کردمغز و دست هایم دیگر یاری ام نمی کنند برای خوب نوشتن و خوب گفتمزندگی سرنوشتی که به دست من نوشته نشد بلکه نوشتند انرا بدون سوالیخداحافظ سال 1402 بدون برادرها و مادر .............................

سلام سال بی بودن هام مبارک هرکسی امد کامنت بذار

سلام به تنها کسی که می داند بر دلم چه میگذره و چه می خواهد خواسته ای در این روزها بر دلم سنگینی می کند که تو تنها میتوانی بر آن را اجابت کنی پس تنهایم نگذار . نگذار بجز تو به کسی دیگری رو می اندازم هیچکس مرا نمیخواهند برای خودم میخواهند برای خودشان میدانم کسی هم اینجا نیست که بداند و جوابی بدهد البته منهم نمی خواهم کسی جواب بدهد لااقل تو مرا در این دنیا پر از نی رنگ و ریا تنها نگذار خواسته من در مقابل تمامی عزمت چیز بزرگی نیست خودت گفتی از تو بخواهم می خواهم مرا از درگاه نراندیشب با رئیس سابق صحت کردم منبات احوالپرسی و اینکه گفت تنها اما در میان صحبت هایش به دوستانی اشاره کرد که من فاقد ان هستم خدایا تو میدانی تنهایی چه سخت است تو میدانی بی هم صحبتی چه زنج آور است هیچکس احوالی از من نمی گیرد خسته ام خسته از تمامی ادم های روی زمین رادیو دارد شعر می خواند که احوال این ساعت من هست نه من به کس دلبسته ام نه به من دلبسته رها رها شدم دلم گرفته ای دوست هوای گریه دارم من هوی گریه دارم من ستاره ها نهفته در آسمان ابری دلم گرفته ای دوست هوای گریه دارم من ایا اوردن من در این رهایی و بی پناهی بود بگو چرا صرفا جمع کردن قسمتی از گناهخسته ام خسته اما تو ان خواسته قلبی ام را اجابت کن که محتاج دیگران نباشممن میخواهم چگونگی اش با تواین باشد قرار ما